2015'ten bu yana Irak'ın kuzeyinde, Musul yakınlarındaki Başika'da konuşlu Türk askeri varlığının sona ermesi anlamına geliyor. Bölgedeki PKK varlığının Sincar'da bitirilmesi ve stratejik noktaların Irak güçlerinin kontrolüne geçmesiyle Türkiye'nin buradaki askeri misyonuna ihtiyaç kalmıyor. Yani çekilme, bir geri adım değil; sahadaki hedefin tamamlanması olarak okunmalı.
Başika, 2015'te Musul operasyonu ve Sincar'daki PKK varlığına karşı kurulmuş bir ileri üs olarak görülüyordu. Yıllarca hem eğitim hem istihbarat hem de sınır ötesi operasyonlar için kullanıldı. Ancak Irak merkezi hükümetiyle zaman zaman gerilime de yol açtı; Bağdat bu varlığı "egemenliğe tecavüz" olarak nitelendiriyordu. Şimdi Sincar'ın Irak güçlerine geçmesi, Ankara'nın elini rahatlatan bir gelişme. Çekilme kararı, Irak ile yürütülen diplomatik hattın ve sahadaki güvenlik denkleminin değiştiğini gösteriyor.
Daha önce yazdığımız gibi (bkz: g7'nin iran'a husi çağrısı) bölgesel aktörlerin milis güçlerine verdikleri destek ve bunun yarattığı (bkz: vekalet savaşları), sahada sürekli bir güç boşluğu yaratıyor. Başika'dan çekilme de bu boşluğun kim tarafından doldurulacağı sorusunu beraberinde getiriyor. PKK'nın Sincar'dan tamamen çekildiği iddiası doğruysa Türkiye için ciddi bir kazanım; ancak bölgede başka aktörlerin (Haşdi Şabi vb.) güçlenmesi, ileride yeni başlıklar açabilir. Kısacası çekilme, askeri bir final değil; yeni bir denklemin başlangıcı gibi duruyor.