Doğu Akdeniz'de her anlaşma bir satranç hamlesi. Libya Temsilciler Meclisi'nin 2019'da imzalanan Deniz Yetki Alanlarının Sınırlandırılması Anlaşması'nı 20 Ekim'de onaylaması, Ankara'nın elini güçlendirirken Kahire'de rahatsızlık yarattı. Türkiye şimdi bu rahatsızlığı bir fırsata çevirmenin peşinde: Ankara-Trablus-Kahire arasında üçlü bir süreç önerisi masada. Amaç iki katmanlı; bir yandan Mısır'ın tepkisini azaltmak, öte yandan Kahire'nin Atina ile yeni bir deniz yetki alanı anlaşması imzalamasının önünü kesmek. Zira Mısır ile Yunanistan arasında 2020'de imzalanan kısmi anlaşma zaten Ankara'nın radarındaydı, ikincisi Doğu Akdeniz haritasını büsbütün değiştirir.
İşin aslı, Türkiye'nin asıl hedefi Kahire ile Akdeniz'de bir Deniz Yetki Alanlarının Sınırlandırılması Anlaşması imzalamak. Bunu daha önce yazmıştık (bkz: #1V-aSKnZomK5U6sMARweD): Sisi'nin Riyad'a verdiği askeri destek taahhüdü, bölgesel ittifakların ne kadar hızlı yer değiştirdiğini gösteriyordu. Şimdi benzer bir esneklik denizde deneniyor. Libya anlaşmasının Meclis'ten geçmesi, Türkiye'nin elindeki hukuki zemini sağlamlaştırdı; artık Kahire'ye "gel, sen de bu masaya otur" demek çok daha kolay. Mısır açısından ise mesele sadece Yunanistan değil, kendi kıta sahanlığı ve ekonomik münhasır bölgesindeki doğalgaz arama hakları. Kahire bir yandan Atina ile yakınlaşırken diğer yandan Ankara ile pazarlık masasına oturmayı aynı anda yürütmek zorunda.
Bu üçlü süreç önerisi kulağa diplomatik bir nezaket gibi gelse de altında soğuk bir hesap var: Türkiye, Mısır'ı Yunanistan'dan koparmadan kendi sınırlandırma anlaşmasına bağlamaya çalışıyor. Başarırsa Doğu Akdeniz'de 2019'da Libya ile başlayan hat, Mısır ile taçlanır ve Atina'nın eli zayıflar. Başaramazsa en azından Yunanistan-Mısır hattının derinleşmesini geciktirmiş olur. Diplomaside bazen anlaşmamanın kendisi de bir kazançtır ya, tam olarak o hesap.