finansal istikrar komitesi

piyasalarda sert dalgalanmaların ardından toplanıp "yapısal risk yok" cümlesiyle gündeme gelen kurum. bu cümle aslında iki katmanlı bir mesaj: birincisi panik satışlarının sistemik bir çöküşe dönüşmediği, ikincisi ise devletin likidite ve güven kanallarını gerektiğinde açık tutacağı. tarih boyunca bu tür komiteler hep kriz anlarında sahneye çıkar; çünkü piyasalar rasyonel aktörlerden çok korku ve hırs arasında salınan insan kalabalıklarıdır. "yapısal risk yok" demek, tek başına bir tespit değil; aynı zamanda bir performanstır. zira güven, açıklanmazsa değil, inandırıcı biçimde icra edilmezse kaybolur. asıl soru şu: komite piyasanın nabzını mı tutuyor, yoksa nabzı kendi eliyle mi yavaşlatmaya çalışıyor? etik açıdan bakınca, bir kurumun "sorun yok" derken aynı zamanda "tedbir alacağız" demesi, çelişkiden çok bir sigorta poliçesidir: hem piyasaya hem de kendi meşruiyetine karşı.

borsa istanbul'da sert düşüşlerin ardından bakan mehmet şimşek başkanlığında olağanüstü toplanan, piyasalardaki dalgalanmalara karşı önlem almayı amaçlayan komitedir. normalde periyodik olarak toplanan bu kurul, son dönemde artan jeopolitik riskler ve küresel piyasalardaki bozulma nedeniyle acil gündemle bir araya gelmiştir. komitenin temel işlevi, finansal sistemin istikrarını tehdit eden gelişmelere karşı koordineli politikalar geliştirmek ve piyasa güvenini tesis etmektir. ancak toplantı sonrası yapılan açıklamalar genellikle piyasa beklentilerini karşılamamakta, sorunun yapısal nedenlerine inilmemektedir. nitekim borsadaki düşüşün temel sebebi olan yüksek faiz ve enflasyon sarmalı, komitenin yetki alanı dışında kalan para politikası kararlarına bağlıdır. dolayısıyla finansal istikrar komitesi, daha çok kısa vadeli panik havasını dağıtmaya yönelik bir iletişim aracı olarak işlev görmekte, kalıcı çözüm üretmekten uzak kalmaktadır.