nintendo game boy kartuşlarının içindeki müzikleri ve ses efektlerini çalmak için tasarlanmış medya oynatıcı. epilogue'un gb operator'üne benzeyen üstte kartuş yuvası olan kutuyu görünce insan ister istemez "demek yine oyun oynatacak" diyor ama cihazın derdi bambaşka: oyun yok, sadece müzik var. üzerindeki basit tuş takımıyla parça atlıyorsunuz, dahili hoparlörün sesini kısıp açıyorsunuz, hepsi bu. yani teknik olarak bir walkman, ama kaset yerine 1989'dan kalma yeşil bir kartuş takıyorsunuz.
olayın asıl ilginç tarafı şu: game boy müzikleri yıllardır chiptune sahnesinin kutsal emaneti. o dört kanallı ses yongası, donanımın kendi sınırları yüzünden ortaya çıkmış bir estetikti; besteciler melodi, bas, gürültü ve sample kanallarını kırpıştırarak o meşhur tıkırtılı, burun kıvırtan sesi yarattı. bugün milyonlarca dolarlık stüdyolarda bile o sesi taklit etmeye çalışan insanlar var. dolayısıyla bu cihaz aslında bir oyun konsolu değil, bir nostalji arşivcisi. kartuşu raftan indirip taktığınızda sadece müzik çalmıyorsunuz, o müziğin doğduğu kısıtlı donanımı da yeniden çalıştırıyorsunuz.
bana kalırsa olayın etik tarafı da var. insanlar yıllardır game boy kartuşlarını emülatörlerle, rom'larla, korsan cihazlarla yaşatmaya çalışıyor; orijinal donanım yavaş yavaş ölüyor, kartuşların içindeki piller bitiyor, kayıtlar siliniyor. bu tür bir cihaz, o kültürü kopyalamadan, orijinal medyayı olduğu gibi kullanarak ayakta tutmaya çalışıyor. tıpkı zamanında yazdığımız gibi (bkz: #JtC8kT5XkQOsgbpp-clc1), kayıp giden bir orijinali kurtarma çabası her zaman bir parça melankolik, bir parça da direniştir. retro song bird de o direnişin küçük, sessiz ama tatlı bir temsilcisi işte.