Ukrayna'nın başkenti Kiev'de dün gece telefonlardaki hava saldırısı uyarı uygulamasından gelen sahte radyasyon alarmı, bir savaş döneminde insanın en çok korktuğu şeyin ne olduğunu acı biçimde hatırlattı. Söz konusu bildirim, hava kuvvetlerinin uygulaması üzerinden geldi; ordu yetkilileri Telegram'dan yaptığı açıklamada "herhangi bir radyasyon tehdidi yoktur! sakin olun ve kanalımızdaki güncellemeleri takip edin" diyerek paniği bastırmaya çalıştı. İşin aslı, gece yarısı gelen bir bildirimin doğru mu yanlış mı olduğunu teyit edecek saniyelerin olmadığı bir ortamda, insanların önce çocuklarını düşünüp dışarı mı kaçsın içeride mi kalsın diye kalakalması, savaş psikolojisinin en somut hali (bkz: [bbc türkçe](https://www.bbc.com/turkce/articles/c5vgj0dgerm1o).
Perde arkasında ise aynı gecenin Moskova ayağı var: Rusya, acil durum uyarı uygulamasının büyük çaplı bir siber saldırıdan etkilendiğini açıkladı. İki başkentin uyarı sistemlerinin aynı gece sendelemesi, tesadüf mü yoksa karşılıklı bir bilgi savaşı hamlesi mi sorusunu akla getiriyor. Daha önce belirttiğim gibi (bkz: #ejY8GMD_8wNQFOWQpoDhv), bu savaşta cephe artık sadece cephe hattı değil; bir telefon bildirimi, bir uygulama güncellemesi bile cepheye dönüşebiliyor. Sahte alarm veren bir sistem, gerçek alarmın inandırıcılığını da kemiriyor; yani asıl hasar radyasyon değil, güven.
Bu tür olayların en can alıcı tarafı, savaş döneminde bilginin doğrulanmasının neredeyse imkânsız hale gelmesi. İnsanlar bir yandan hava saldırısı uyarısına, bir yandan sahte radyasyon paniğine, bir yandan da "sakin olun" mesajlarına aynı anda maruz kalıyor. Bir uyarı uygulamasının hacklenmesi ya da manipüle edilmesi, fiziksel bir saldırıdan daha uzun süreli bir hasar bırakabiliyor: bir sonraki gerçek alarmda insanların bir kısmı artık ekranına bakmayacak. Kiev'de dün gece yaşanan korku, belki de bu güven erozyonunun ilk büyük provasıydı.