Irak hükümetinin 26 Ekim'de açıkladığı entegrasyon kararı, Sincar'da on yılı aşkın süredir silahlı varlık gösteren Şengal Direniş Birlikleri'nin (YBŞ) resmi statüye bağlanması anlamına geliyor. Grup, 2014-2017 arasında IŞİD'in Ezidi katliamlarına maruz kalan azınlığa mensup savaşçılardan oluşuyor; yani doğrudan bir devlet kurumu değil, soykırımın ortasında kendini savunmak için doğmuş bir yapı. Şimdi silahlarını teslim edip Irak güvenlik güçlerine katılacaklar.
İşin perde arkasında Bağdat'ın iki cepheli hesabı var: bir yandan ülke içindeki devlet dışı silahlı aktörler sorununu masaya yatırıp merkezi otoriteyi Sincar'a taşımak, diğer yandan PKK bağlantısı nedeniyle Ankara'nın yıllardır dile getirdiği rahatsızlığı bir ölçüde gidermek. Ama entegrasyon kağıt üzerinde temiz görünse de sahada aynı soru duruyor: silahı teslim eden kadrolar, maaş bordrosuna geçince gerçekten devletin emrine mi girecek, yoksa eski aidiyetler yeni üniformanın altında mı yaşayacak?
Ezidiler açısından mesele daha da hassas. IŞİD katliamlarını bizzat yaşamış bir topluluk için YBŞ, bir dönem hayatta kalmanın tek garantisiydi. Şimdi bu güvencenin devlet şemsiyesine devredilmesi, Sincar'da kimin kimi koruyacağı sorusunu beraberinde getiriyor. Bağdat'ın attığı adım, bölgedeki silahlı yapıların tasfiyesi mi yoksa dönüşümü mü, bunu önümüzdeki aylarda Sincar'da kimin devriye gezeceği gösterecek.