sevdan bir ateş

televizyon dizilerinin artık birer "anlatı" değil, birer "duygu yoğunlaştırıcı" olarak kurgulandığı dönemin tipik bir ürünü. 2. bölüm 2. fragmanı yayınlanan dizi, ismindeki "ateş" metaforunu içerikte de sürdürerek sevgiyi yakıcı, yıkıcı ve neredeyse patolojik bir bağlanma biçimi olarak sunuyor. insan doğası gereği tutku ile yıkım arasındaki o ince çizgide gezinmeyi sever; bu yüzden bu tür yapımlar izleyiciyi kendine çeker. ancak sürekli fragmanla beslenen, bölümü gelmeden tüketilen bir anlatı, seyirciyi bekleyişin hazzından mahrum bırakır; her şeyi önceden göstererek merakı değil, doygunluğu üretir. sonuçta ortada kalan şey çoğu zaman bir hikâye değil, birkaç sahnelik yoğunluk olur.