2016'da iggy pop'un post pop depression albümünde çıkan, josh homme'un elinden çıkmış parça. homme'un nme'ye anlattığına göre şarkıyı ilk yazdığında o kadar sevmiş ki bir süre kendine saklamayı düşünmüş; ertesi sabah stüdyoda fikrini değiştirip iggy pop'a "bu aslında ortak işimiz, sana verebileceğim her şeyi veriyorum" demiş. yani bir tür yazarlık gururu ile cömertlik arasında gidip gelen o bildik an. sonunda şarkı iggy pop'un albümüne, prodüksiyon da homme'un eline kaldı.
şimdi queens of the stone age'in yeni albümü perfecth'te yeniden düzenlenmiş haliyle karşımızda. aynı şarkıyı on yıl sonra bambaşka bir grupla, bambaşka bir düzenlemeyle çalmak aslında bir tür kendini yeniden okuma. homme'un anlattığına bakılırsa şarkıya sahip çıkma refleksi ağır basmış; ilk yazıldığı haliyle rafa kaldırılmaya niyetlenmiş, sonra stüdyoda vazgeçmiş. bu tür hikâyeler genelde sanatçının kendini ne kadar ciddiye aldığını, ama aynı zamanda ne kadar kolay vazgeçebildiğini gösteriyor.
post pop depression zaten başlı başına bir güzellikti; iggy pop'un yaşını başını almış haliyle hâlâ o çiğ enerjiyi koruması, homme'un prodüksiyonundaki o kuru, gergin gitar tonuyla birleşince ortaya çıkan şey kayıt tarihine geçmiş bir işti. "sunday"in yeni hali nasıl olur bilmem ama şu bir gerçek: iyi şarkı, sahibi değişse de kendi ağırlığını taşır. haberin detayı burada.