tarantino'nun once upon a time… in hollywood evreninde geçen ve bu sefer yönetmen koltuğunda fincher'ın oturduğu devam filmi. olay şu ki tarantino'nun elinden çıkan senaryo öyle bir hacimdeymiş ki fincher oturup büyük kısmını kesip atmış; kendisi zaten dövüşçü ve sosyal ağda da senaryoyu kurgu masasında yeniden şekillendirmesiyle bilinir (bkz: #fQ_4Q11pYyOxXW61FXlLJ).
burada işin enteresan tarafı, tarantino gibi kendi metnine taparcasına bağlı birinin buna izin vermesi. yıllardır "filmlerimi ben çekerim, senaryomu kimseye vermem" diye ortalıkta dolaşan adamın, cliff booth gibi kendi yarattığı bir karakteri fincher'ın makasına teslim etmesi sinema tarihine geçecek bir boyun eğme değil de daha çok "ben bu işi artık başkasına devrediyorum" jesti gibi duruyor. fincher da zaten kısa, soğuk, disiplinli anlatının adamı; tarantino'nun 180 sayfalık şovundan geriye 110 sayfalık bir iskelet bırakması şaşırtıcı değil.
brad pitt'in oscar kazandığı o karakterin peşine takılmak başlı başına riskli bir hamle. cliff booth sessiz, cool ve neredeyse hiç konuşmayan bir tip; fincher'ın kamerası bu sessizliği tarantino'nunkinden çok daha soğuk ve mesafeli yakalar. sonuçta ortaya çıkacak şey ne saf tarantino ne saf fincher olacak, ikisinin arasında sıkışmış tuhaf bir melez. ben şahsen bu melezliği merakla bekliyorum, zira iki zıt kutup aynı hikâyede buluşunca ya facia ya da kült çıkıyor.