trump'ın time dergisine verdiği röportajda yine bildiğimiz o tanıdık senaryo sahneye konmuş. ara seçimlerden sonra iran'a yönelik saldırıların artıp artmayacağı sorusuna verdiği "bu, mümkün" cevabı aslında bir evet'ten çok, seçim sonrası için şimdiden atılmış bir siyasi işaret fişeği gibi. zira abd'de 3 kasım'da sandık var ve trump'ın bu tür sert dış politika söylemlerini genelde seçim takvimine denk getirmesi tesadüf değil.
"iran her şeyini kaybetti. anlaşma yapmak istiyorlar. ben de gerçek bir anlaşma istiyorum"
diyerek işi bir de "ben aslında barış istiyorum ama karşı taraf masaya yatmak zorunda" noktasına bağlamış. time kapağında en çok yer alan isim olması da cabası; adamın medya ile ilişkisi zaten ayrı bir başlık konusu. burada asıl mesele şu: iran'ı vurarak "zayıflattık, durdurduk" iddiası ne kadar gerçekçi, orası tartışılır. sahada ne olduğu ile beyanlar arasındaki makas son yıllarda iyice açıldı.
kısacası ortada yeni bir savaş ilanı değil, seçim öncesi klasik bir güç gösterisi var. trump için dış politika çoğu zaman bir müzakere masası değil, bir sahne; iran dosyası da bu sahnede her seçim döneminde yeniden sahnelenen bir oyun. "gerçek anlaşma" lafı kulağa hoş geliyor ama hangi şartlarda, kiminle, neyi verip neyi alarak.. işte orası hâlâ kapalı kapılar ardında.