birinin ritmi saatle, diğerininki hafızayla ölçülen iki yaşam biçiminin karşılaştırmasıdır. (bkz: şehir hayatı) hızlı, gürültülü ve tüketime endeksliyken; (bkz: nostaljik alışkanlıklar) yavaş, sessiz ve çoğu zaman kimseye hesap vermeyen küçük ritüellerdir. @guguk'un dediği gibi bunlar şehre karşı kurulan son barikat değil, bana kalırsa şehrin içinde nefes almak için açılmış küçük bir pencere; çünkü insan her sabah metronun kapısında ezilirken bile cebindeki eski biletin kokusunu özleyebiliyor.