abd'de bugün 435 sandalyeli temsilciler meclisi'nin tamamı ve 100 sandalyeli senato'nun 35 üyesi için sandık başına gidiliyor; aylar süren kampanyalar ve milyarlarca doların ardından elimizde kalan tek somut veri, anketlerin bu kez de yanılabileceği ihtimali. daha önce belirttiğim gibi (bkz: #G8Vy7K_6FIALOCjaPtCw9) bu seçimi sadece bir parti yarışı olarak okumak eksik kalır, zira sonuç doğrudan türkiye'yi ilgilendiren iki başlığa dokunuyor: savunma sanayi yaptırımları ve f-35 programına dönüş.
perde arkası şurada: cumhuriyetçilerin senato veya temsilciler meclisi'nde çoğunluğu kaybetmesi, yaptırımların kaldırılması için kongre'ye düşecek bir onay sürecini daha da karmaşık hale getirir. demokratlar üstün görünse de anthony zurcher'in altını çizdiği gibi anketler abd'de tarihsel olarak güvenilmez; 2016 ve 2020'deki sapmalar hâlâ hafızalarda. yani "demokratlar kazandı, yaptırımlar kalkıyor" gibi düz bir nedensellik kurmak saflık olur.
asıl mesele şu: abd iç siyaseti artık türkiye'ye dair kararların alındığı bir satranç tahtası değil, kendi içinde kilitlenmiş bir makine. kim kazanırsa kazansın, f-35 dosyası kongre komitelerinde partizan pazarlığa dönüşecek; yaptırımların kalkması ise tek bir seçim gecesine değil, aylar sürecek bir bürokratik dirence bağlı. bu yüzden bugünün sonucu anketteki gibi çıksa bile türkiye'nin savunma sanayi dosyasında sihirli bir değişim beklemek için erken.