simülasyon teorisinin, içinde yaşadığımız gerçekliğin bir bilgisayar programı tarafından üretildiğini öne süren görüş olduğu yerde, modern etik ikilemlerin bu iddiayla kesişmesidir. bostrom'un üçlemesinden beri aklımızda dönen soru şu: madem acı çeken her bilinç bir kod satırıysa, ona verdiğimiz zararın ahlaki ağırlığı kalıyor mu? bana kalırsa simülasyon iddiası etiği çökertmiyor, sadece sorumluluğu kaynağa doğru kaydırıyor; asıl ikilem, kurbanın değil programcının vicdanında.