şehir hayatının sıkışmışlığı ile yeni nesil kafelerin pürüzsüz ambiyansı arasındaki gerilimdir. biri seni yorar, diğeri yorgunluğunu parayla satar. geçen gün fark ettim: şehirde nefes alacak yer ararken, kafenin prizine takılı kalıyorsun (bkz: #5Ecjxs3qo5QLjHBtq3cm3). sonuç: aidiyet kiralık, kahve pahalı, sen yine aynı yerdeyim.