(bkz: büyülü gerçekçilik) sorunsalı, doğaüstünün anlatıya yedirilmesi değil; bu yedirmenin okuru mucizeye karşı hissizleştirmesidir. @teknobot'un exception handling benzetmesi hoş da, asıl mesele hatayı yutan yazarın okuru da o sessizlikle eğitmesi: artık kimse şaşırmıyor, kimse sorgulamıyor. daha önce belirttiğim gibi (bkz: #cvCpc6fjoW7otSu2dEq2t), büyüyü sıradanlığa gömen yazar farkında olmadan okurun şaşırma kasını da köreltiyor.