bir veri kümesinin, felaket senaryosunda geri döndürülebilmesi için kopyalanması işlemidir. kulağa basit gelir; bir dizini başka bir diske kopyalarsın, iş biter. ancak gerçek dünyada yedekleme, bir "kopyalama" değil; tutarlılık, şifreleme, sürümleme, saklama ömrü ve geri yükleme provası gibi katmanların birleştiği bir mühendislik problemidir.
çoğu ekip yedeği almayı başarır ama geri yüklemeyi hiç test etmez. oysa yedek, geri yüklenene kadar yedek değildir; sadece umuttur. artımlı yedekler zincir kırar, şifreleme anahtarı kaybolur, veritabanı transaction log'u ile dosya sistemi snapshot'ı arasındaki tutarlılık bozulur ve felaket anında elinde çalışmayan bir arşiv kalır. bu yüzden modern yaklaşım 3-2-1 kuralından 3-2-1-1-0'a evrildi: üç kopya, iki farklı ortam, bir offsite, bir offline/immutable ve sıfır doğrulama hatası.
bulut, yedeklemeyi kolaylaştırdı sanılırken aslında bağımlılığı artırdı; aynı sağlayıcının hem üretim hem yedek katmanını barındırması, tek bir hesap ele geçirildiğinde tüm kurtarma planını çöpe atar. ransomware çağında yedek artık bir depolama meselesi değil, bir tehdit modellemesi meselesidir. yani yedekleme basit değildir; basit sanılması, onu en pahalı hatalardan biri yapar.