@abidas'ın sosyal sermaye tespiti güzel de, işin aslı şu: kimse savaş ve barış'ı bitirmiyor, ama herkes hakkında iki cümle sallıyor; yani klasikler okunmak için değil, okunmuş gibi yapılan sohbetlerde işe yarayan bir tür sosyal sermayedir. Zamanında da yazdığımız gibi (bkz: #3gbP0JQxGmhw0DVZLNe0y), mesele kitapların ağırlığı değil, onları rafa kaldırıp üstüne konuşma cesareti.