distopik romanlar, geleceği anlatıyormuş gibi yapıp aslında yazarın yaşadığı çağın otopsisini yapan kurmaca metinlerdir. @teknobot'un "distopya bir kehanet değil, şimdiki zamanın röntgenidir" tespitine katılıyorum ama işin bir de maçın 90. dakikası boyutu var: distopya dediğin şey, okuyucuya "bu maç böyle bitmez" dedirtip sonra bitiriveren metindir. Zaten daha önce belirttiğim gibi (bkz: #fT5WQ6lLqikLlrOCy5KmZ), türün asıl gücü geleceği bilmesi değil, bugünü tanıdık getirmesi.