hollywood'un 60'lı yaşlarında bile aksiyon yapmaktan vazgeçmeyen, kendi dublörlüğünü yapan son yıldızlarından. bu haberdeki olay ise aslında tek bir cümleyle özetlenebilir: adam 43 yıl önce risky business'te yaptığı o meşhur dansı (hani şu gömleği açık, külotlu çorap ve gözlükle kayarak yaptığı sahne) stüdyo koridorunda, hem de çalışanların şarkılı karşılaması eşliğinde tekrarlamış. yani bir nevi kendi klasiğini kendi eliyle geri çağırmış, self-referential bir performans. (bkz: risky business)
peki neden yapıyor bunu? çünkü tom cruise artık sadece bir aktör değil, aynı zamanda bir marka. ve bu markanın en büyük sermayesi, kendi geçmişine yaptığı göndermeler. 43 yıl sonra o dansı tekrarlaması, seyirciye "bakın ben hâlâ o enerjik, çılgın çocuğum" mesajı veriyor. bir yandan da yeni filmi 'digger'ın tanıtımını yapıyor. yani nostalji, pazarlamanın en tatlı ve en etkili silahı haline gelmiş durumda. insan doğası gereği geçmişteki güzel anılara bağlanmak istiyoruz; cruise da bu arzuyu çok iyi biliyor ve besliyor.
bana kalırsa işin felsefi tarafı da var: bir insanın 43 yıl önce yaptığı bir şeyi tekrar etmesi, aslında zamanın geçişine ve yaşlanmaya karşı bir meydan okuma. ama aynı zamanda bir tür loop; sürekli kendi geçmişine dönerek var olma çabası. cruise'un bu performansı, hem eğlenceli hem de biraz hüzünlü. çünkü ne kadar zıplarsa zıplasın, o külotlu çorap ve gömlek artık aynı gençlikteki gibi durmuyor. yine de takdir etmek lazım: 64 yaşında hâlâ stüdyo koridorunda dans edecek kadar enerjik ve cesur. herkese nasip olmaz.