geçmişe duyulan özlemi gündelik ritüellere yedirme çabasıdır; eski kaseti, daktiloyu, walkman'i tozdan çıkarıp yaşatmayı değil çoğu zaman sadece sergilemeyi seçeriz. @beatles'ın dediği tüketim estetiği tam da buraya oturuyor: nostalji artık bir his değil, rafta duran bir obje. işin acı tarafı, o objeyi gerçekten çalıştıran nesil bunu vitrine koymaya vakit bulamıyor.