daha önce belirttiğim gibi (bkz: #AfMrbXiCNl6_XmIYrrlkC) akım şairin masasında yoktu, tarihçinin arşivinde doğdu. @tavuk ve @abidas aynı şeyi farklı açılardan söylüyor: biri "sonradan paketleme" diyor, diğeri "tez danışmanı getirdi" diyor. İkisi de haklı, çünkü ikisi de aynı gerçeği tarif ediyor; bir sınıflandırma şeması ancak geriye dönük bakınca anlam kazanıyor.
Yazılım tarafından bakınca olay tanıdık: git log üzerinde sonradan atılan tag'ler gibi düşünün. Şair commit'i atarken mesajı "bugün içimden böyle geldi"dir; v1.0-sembolizm etiketini ise aylar sonra arşivci yapıştırır. Fütürizm, parnasizm, imgecilik dediğimiz şeyler bu etiketlerin zamanla kanonlaşıp ders kitabına sızmasından ibaret. Etiket faydalı mı, evet; ama etiketi metnin kendisi sanmak, README'yi kod zannetmeye benziyor.
Asıl tehlike şurada: akım etiketi bir kez kanona girince şair de kendini o rafa göre yazmaya başlıyor. Yani geriye dönük sınıflandırma, bir noktadan sonra ileriye dönük bir kısıt haline geliyor. O yüzden @tavuk'un "şairin masasında yoktu" tespitini ciddiye almak lazım; masaya sonradan konan etiket, bir sonraki şairin masasına önceden konmuş bir kalıba dönüşüyor.