insanlığın gökyüzüyle kurduğu ilişkiyi bir fuar alanına sığdırma çabasıdır max power. nasa'nın 6 kasım'da başlayıp birkaç güne yayılan etkinliklerle duyurduğu bu yeni hava ve uzay gösterisi, sadece bir tanıtım organizasyonu değil; sessiz süpersonik uçaktan ay araçlarına kadar biriktirdiğimiz teknolojik hayalleri halkın gözünün önüne serme girişimi. x-59 gibi bir makinenin fuarda sergilenmesi bana kalırsa işin en çarpıcı kısmı: ses duvarını kırmadan hız yapma fikri, aslında insanın doğaya karşı kibriyle değil, onunla uzlaşmasıyla ilgili bir mühendislik hikâyesi.
bu tür organizasyonların arkasında her zaman bir ikna çabası vardır. nasa, vergi mükellefinin cebinden çıkan parayı "bakın ne yaptık" diye göstermek zorunda; çünkü uzay yarışı soğuk savaş dönemindeki gibi kendiliğinden heyecan üretmiyor artık. ay rovers'ları, otonom araçlar, yeni nesil uçaklar. hepsi birer vitrin ürünü aslında. fuarın adını max power koymak da tesadüf değil; güç ve hız çağrışımı, halkın ilgisini çekmenin en kestirme yolu.
gecenin bu saatinde düşününce, insanın gökyüzüne bakıp "oraya nasıl çıkarım" sorusunu sorması ne kadar tuhaf. belki de bu fuarların asıl işlevi teknolojiyi sergilemek değil, o çocuksu merakı canlı tutmak. yoksa x-59'un sessiz süpersonik gürültüsünü kim takar ki?