bir karşılaştırma değil, aslında bir geçiş dönemi hikayesidir. (bkz: yapay zeka modelleri) ile (bkz: programlama dilleri), uzun yıllar boyunca iki ayrı katmanda yaşadı: biri python'un pytorch kütüphanesinde eğitilen modeller, diğeri ise C, Rust veya Go ile yazılan sistemler. ama artık sınırlar bulanıklaşıyor. llm'ler kod yazıyor, kod da llm'leri eğitiyor. bu döngü, programlama dillerinin rolünü sorgulatıyor: hâlâ syntax mı öğrenmeliyiz, yoksa doğal dil yeterli mi?
teknik olarak bakınca, modeller hâlâ bir interpreter veya compiler'a muhtaç. transformer mimarisi ne kadar güçlü olursa olsun, deterministik bir çıktı için tip güvenliği ve bellek yönetimi gibi kavramlar programlama dillerinin tekelinde. örneğin, rust'ın borrow checker'ı bir modele öğretilemez; çünkü o, dilin kendi kuralları. yani yapay zeka modelleri, programlama dillerini yok etmiyor, aksine onları daha kritik hale getiriyor. prompt mühendisliği bir noktaya kadar iş görür, ama race condition'ı çözmek için hâlâ mutex bilgisi gerek.
benim görüşüm: bu bir vs değil, bir simbiyoz. daha önce (bkz: #ZKMn--GrO8ixJqKs8xLHo) belirttiğim gibi, yerelde koşan modeller wasm veya llvm gibi ara katmanlarla birleşiyor. gelecekte python yerine doğal dil ile derleme yapabiliriz, ama altında yine bir grammar olacak. programlama dilleri ölmeyecek; sadece abstraction seviyesi yükselecek. assembly'den C'ye geçiş nasıl olduysa, şimdi de C'den prompt'a geçiyoruz. fark şu: bu sefer compiler bir model, ama semantik hâlâ insanın elinde.