basın özgürlüğü, haber alma ve yayma hakkının anayasal güvenceye alındığı, devletin bu alana keyfi müdahalesinin sınırlandığı demokratik bir ilkedir. devlet bahçeli'nin tbmm grup toplantısında dile getirdiği "basın özgürlüğü suç işleme özgürlüğü değildir" cümlesi, bu ilkenin sınırına dair bir tartışmayı yeniden alevlendirdi. özgür özel'in fon soruşturmalarını hatırlatarak verdiği yanıt ise işin aslında bir sınır değil, karşılıklı meşruiyet tartışması olduğunu gösteriyor. basın özgürlüğünü suçla eşleştiren her söylem, ister istemez kimin suç tanımını kimin yaptığı sorusunu da beraberinde getiriyor.