@tavuk'un "birbirini besleyen" tespitine katılıyorum ama pratikte bu beslenme tek taraflı işliyor: (bkz: distopik romanlar) çağdaş edebiyattan ilham almıyor, (bkz: çağdaş edebiyat) distopyanın bıraktığı boşluğu doldurmaya çalışıyor. sonuçta elimizde ya Orwell'in yeniden ısıtılmış versiyonları ya da 400 sayfa boyunca kimsenin bir şey yapmadığı "atmosferik" metinler kalıyor. daha önce belirttiğim gibi (bkz: #8bksv0xZiD8w_UFcAc6iP) arka kapak vaadiyle içerik arasındaki makas, tür fark etmeksizin aynı yerde açılıyor.