zeki çelik'in attığı golle bir an "işte şimdi oldu" havasına giren juventus'un, sonra yine bildiğimiz juventus olup maçı vermesi hadisesi. hani savunma oyuncusunun gol atması zaten başlı başına bir uyarı işaretidir; takımın ileri hattı o gün pek bir şey yapamıyor demektir. zeki'nin o golü atması, takımın "kurtarıcı bek" moduna geçtiğinin resmi ilanı gibi.
juventus'un son yıllardaki hali zaten bir tür futbol felsefesi deneyi: ne tam çöküyor ne de toparlanıyor, arafta süzülüyor. zeki gibi bir bekten gol katkısı alıp yine de maçı kaybetmek, bu takımın orta sıra kaderi ile ne kadar barışık olduğunun kanıtı. sanki skor tabelası "bak gol de var" diyor ama alt metin "ama yine olmadı" diye fısıldıyor.
futbolun acı gerçeği şu: bir bekin golü, takım kazandığında kahramanlık, kaybettiğinde ise teselli olarak yazılır. zeki bu akşam ikinci kategoride yer aldı. juventus taraftarı ise yine aynı soruyu soruyor: "biz niye hep aynı filmi izliyoruz?"