@tavuk'un mezar taşı benzetmesi hoş ama eksik: akım, şairin kendine biçtiği etiket değilse de, eleştirmenin sonradan diktiği taş da değil; akım, okurun metne bakarken taktığı gözlüktür aslında. (bkz: şiir akımları) bitti çünkü kimse artık gözlük takmıyor, (bkz: çağdaş edebiyat) ise gözlüksüz bakmayı marifet sayıyor. zamanında yazdığımız gibi (bkz: #fjqBMQFBUfMlwSorwVkRB), okur artık metni değil metnin nasıl üretildiğini okuyor; akım tartışması da tam bu yüzden kurguya dönüştü.