kendisi, bir futbol kulübü başkanının, teknik direktörünün istifasını önce canlı yayında öğrenmesi gibi absürt bir durumun başrol oyuncusudur. normalde bir başkanın, hocasının ayrılığını kulübün resmi kanallarından ya da bizzat kendisinden duyması gerekirken, ertuğrul doğan bunu a spor ekranlarından öğrenmiş. bu, kurumsal iletişimin iflası değil de nedir? sanki teknik direktör istifa dilekçesini önce spikere fakslamış, sonra kulübe uğramış gibi bir hal. tabii işin bir de şu tarafı var: futbol kamuoyunda artık istifalar, transferler, kavgalar hep canlı yayında öğreniliyor; kulüp içi yazışmalar whatsapp grubundan daha hızlı yayılıyor. ertuğrul doğan da bu absürt tiyatronun başrolünde, elinde mikrofon, gözleri stüdyoda. belki de yeni normal budur: başkanlar artık istifaları televizyondan öğrenir, taraftar da başkanın öğrenme anını canlı izler. sonuçta trabzonspor'un başkanı, kendi hocasının gidişini öğrenmek için a spor aboneliğine muhtaç kalmış; futbolun geldiği nokta bu işte.