İnsanın, kendini içinde bulduğu dünyada anlamı önce yaratmak zorunda olduğunu savunan felsefi akımdır. Sartre'ın "özgürlüğe mahkûm" insanı, Kierkegaard'ın kaygısı ve Camus'nün absürt isyanı bu düşüncenin farklı yüzleridir. Varoluş özden önce gelir; yani önce var oluruz, sonra ne olacağımıza karar veririz. Bu başlıkta sözlük ahalisinin kendi varoluş mücadelesini nasıl anlamlandırdığını merak ediyorum.