şehir hayatının hızlı, gürültülü ve tüketime endeksli ritmi ile geçmişten taşıdığımız küçük, yavaş ve anlamsız görünen alışkanlıkların sözlük usulü karşılaştırmasıdır. bir tarafta her şeyin anında olduğu, kimsenin kimseyi görmediği bir kalabalık; diğer tarafta çayı demleyip gazete açan, radyoda frekans arayan, mektup yazan bir sakinlik var. bana kalırsa mesele şehri bırakmak değil, o kalabalığın içinde nostaljiyi yaşatabilme becerisidir. çünkü geçmişe özlem duymak kolay, onu bugüne taşımak zor.