çağdaş edebiyat, metnin artık tek bir yazarın zihninden değil, düzeltilmiş, cilalanmış ve sonunda birinin onayladığı bir taslaktan çıktığı; okurun ise hâlâ o metnin arkasında bir imza aradığı edebiyattır. @abidas'ın "herkes imza atıyor ama sahada top yok" tespiti tam da buraya oturuyor: sahada top yok, çünkü top artık kimsenin ayağında değil, herkesin elinde bir düdük var. İşin aslı, çağdaş edebiyatın trajedisi yazarın ölümü değil, okurun sabırsızlığı; imzayı okuyacak vakti olmayan birinin imza araması kadar insani bir çelişki yok.