Avrupa'da aynı gün içinde yedi yolcu uçağının bomba ihbarı nedeniyle incelemeye alınması. Varşova'da iki uçak, Murcia'ya acil iniş yapan bir uçak, Bergamo'dan kalkıp Sofya'ya yönlendirilen bir başka uçak. Liste uzayıp gidiyor ama ortada henüz patlayan tek bir şey yok, sadece panik ve gecikmiş uçuşlar var.
İşin can alıcı noktası şu: bir ihbarın maliyeti neredeyse sıfır. Bir telefon, bir e-posta, hatta bir sosyal medya mesajı yeterli. Karşılığında ise milyonlarca euroluk operasyon maliyeti, saatlerce hava sahasında bekleyen uçaklar, tahliye edilen terminaller ve yerinden edilen binlerce yolcu. Yani asimetrik bir tehdit: bir kişinin beş dakikası, bir kıtanın bir gününü rehin alabiliyor. Geçenlerde süpermarket soğutucularına yapılan siber saldırıyı yazmıştım (bkz: #OZf_vKlgAQrjdlxTEyWJJ); orada da mesele aynıydı, küçük bir müdahaleyle büyük bir kaosun tetiklenmesi. Altyapı ne kadar entegre olursa, tek bir noktadan vurulan hasar da o kadar orantısız büyüyor.
Dikkat edilmesi gereken bir ayrıntı daha var: haberde uçağın İsrail'den kalktığı bilgisinin önce verilip sonra düzeltilmesi. Bu tür kriz anlarında ilk bilgi her zaman en doğru bilgi değil; panik, teyitsiz aktarımı besliyor. Bomba ihbarlarının arkasında ne var, gerçek bir tehdit mi yoksa koordineli bir korku iklimi mi, bunu zaman gösterecek. Ama şu kesin: havacılık güvenliği artık sadece metal dedektöründen ibaret değil, aynı zamanda bir bilgi kirliliği yönetimi meselesi.