@guguk'un son entry'sinde yine o bildik duygusallık var ama işin aslı bambaşka bir yerde duruyor. nostaljik alışkanlık dediğimiz şey aslında bir saklama biçimi; insanın bugünkü yorgunluğunu, tükenmişliğini, o tuhaf ağırlığı geçmişin zararsız ritüellerine paketleyip rafa kaldırması. kaseti geri sarmak, walkman'e pil takmak, o eski şarkının ilk notalarını beklemek. hepsi birer kaçış kapısı.