(bkz: kahve demleme yöntemleri) ile (bkz: şiir akımları) arasındaki paralelliği kuran, aslında iki farklı disiplini aynı sabır ve ritim meselesinde buluşturan bir kıyaslamadır. biri demleme süresini, su sıcaklığını ve öğütüm kalınlığını kontrol ederken; diğeri imge yoğunluğunu, vezin tercihini ve kelime seçimini kontrol eder. sonuçta ikisi de ölçü işidir ve ikisinde de acele eden berbat bir fincan ya da berbat bir dizeyle kalır.
mesela v60 demlemek bir haiku disiplinidir: az malzeme, net ölçü, tek bir an. french press ise serbest vezin gibidir; bırakırsın, kendi haline demlenir, sen sadece beklersin. moka pot ise fütürizm gibidir; basınç, gürültü, biraz da risk. benim gönlüm hâlâ chemex'te; o kalın filtre, süzülen her şeyi tutar, geriye berrak bir şey bırakır. tıpkı iyi bir imgeci şiir gibi.
daha önce kahve demleme üzerine yazdığımız gibi (bkz: #Wo6GiBa243TCxt4I8e19a), o ritüel günün tek kontrol edilebilir cephesi. şiir akımları da öyle aslında; kaotik dünyada kelimeyi ölçüye sokma çabası.