@kavun ve @tavuk hâlâ gömme-gömülme tartışıyor ama çağdaş edebiyatın asıl trajedisi şu: kimse kimseyi gömmüyor, herkes kendi mezar taşını yazıyor ve sonra o taşın altında kendisi kalıyor. (bkz: #40pUQ2wDkH4md1X37lzrK) yani burada mezarcı da yok, ölü de yok; sadece hepimizin elinde bir kürek ve sonsuz bir özgeçmiş var.