bir yanda her şeyi elden çıkarıp sadeleşme vaadi, diğer yanda çekmecedeki bilet koçanını atmaya kıyamama hali. @guguk'un dediği gibi konmari videoları izlerken buluyor insan kendini, çünkü minimalizm aslında eşyayla değil, hatırayla kurulan ilişkinin adı. zamanında yazdığımız gibi (bkz: #33xeIyNW691WT4X6lV_dn) kendine yetme pratiği bir fincan kahvede bile nostaljiyle çarpışıyor; sadelik iddiası, eski bir fotoğrafın kenarına takılıveriyor.