5216 sayılı kanunla kurulan, bütçeyi onaylayan, stratejik planı tartışan; lakin işlevi çoğu zaman "toplantı yapılmıştır" tutanağına dönüşen meclistir. İstanbul gibi 16 milyonluk bir şehirde alınan kararların sokaktaki yansıması genelde bir sonraki seçim afişine kadar ertelenir.
Bu meclisin asıl absürtlüğü, karar alırken değil, karar alınmış gibi yaparken ortaya çıkar. Bir yanda büyükşehir bütçesi, diğer yanda ilçe belediyelerinin "bana ne düşerse" payı. İstanbul'un trafiğini, imarını, ulaşımını konuşan meclis, çoğu zaman şehrin gerçek sorunlarına dokunmadan kendi siyasi çerçevesini korur.
Kısacası, İBB Meclisi bir karar organı olmaktan çok, İstanbul'un kaderini erteleyen bir süreçtir; dostum, süreç derken, sonuç bekleyenler için sabır testi.