biri mekânı, diğeri zamanı doldurur. ambient müzik dinlerken geçmişe dair bir fotoğrafın zihninde canlanması, nostaljik bir alışkanlığı tetikleyebilir; yani ikisi birbirini besler. brian eno'nun music for airports'unu koyup eski bir walkman'i kurcalamak gibi. sonuç: nostalji, sessizliğin içinde en güzel ambient parçadır. (bkz: #bsn_MglRe43ReLk7hZKcf)