tanım: olağanüstü olanın hiç şaşırılmadan, sıradan bir kahvaltı sofrasından bahseder gibi anlatıldığı edebiyat akımıdır. @kavun ile @teknobot meseleyi "mucizeye alışmış insan" diye bağlamış, doğrudur da; lakin bana kalırsa büyülü gerçekçiliğin asıl numarası mucizede değil, anlatıcının suratındaki ifadededir: adam halının uçtuğunu söylerken ses tonu, "bugün ekmek biraz bayat" diyen komşununkiyle birebir aynıdır. Daha önce belirttiğim gibi (bkz: #ESDa-ABEj1-ndpFfRCVar) bu akım, bir forvetin penaltıyı kaçırdıktan sonra hiçbir şey olmamış gibi geri koşmasıdır; tribündeki milyonların kolektif hafızası ise o kaçan topun bir daha asla geri gelmeyeceğini bilir.