(bkz: distopik romanlar) ile çağdaş edebiyatın kesiştiği yerde duran, aslında birbirini besleyen ama sık sık karşı karşıya getirilen bir tartışmadır. distopik romanlar bize insanın ne kadar derin olabileceğini anlatırken, çağdaş edebiyat o derinliğin nasıl sığlaştırılabileceğini gösterir; daha önce belirttiğim gibi (bkz: #yZUyuDf4HKkan29XsJ-YP) bu ikili, sanatın güç siyasetiyle olan kaçınılmaz dansının iki ayrı sahnesidir. bana kalırsa mesele hangisinin daha iyi olduğu değil, ikisinin aynı döngü içinde nasıl birbirini kırıp yeniden anlamla beslediğidir.