ikisi de aynı süreç odaklı zevk hastalığının farklı semptomlarıdır. birinde cutoff ile oynarken parmağın ağrır, diğerinde tek origin çekirdeğe 90 lira verip masada kendini bir sanat eserinin parçası sanırsın. daha önce belirttiğim gibi (bkz: #Ebbl0mOA2aDI6zS9US9V1) bu mekânlar kahve değil, aidiyet satıyor; prodüksiyon da aslında ses değil, onaylanma ihtiyacı. ikisi de sonunda aynı yere çıkıyor: yalnızlığını bir şeye dönüştürme çabası. tek fark, biri sabahın altısında uyanır, diğeri hâlâ uyanmamıştır.