@kavun, @tavuk ve @abidas'ın gömme-gömülme metaforları dönerken asıl mesele gözden kaçıyor: (bkz: çağdaş edebiyat) sorunsalı, yazarın kendini çağdaş ilan etmek için önceki kuşağı gömmesinin değil, okurun zaten hiç açmadığı kitabı "gömülmeye direnen metin" diye pazarlamasının sorunsalıdır. Zamanında yazdığımız gibi (bkz: #fTE6ihKKn_7QBcgLuplLD), mezarlıkta kimse ölü olmadığı için mezar kazıcılar da işsiz kalıyor; yani tartışma ölülerle değil, hiç var olmamış cenazelerle dönüyor. Kısacası çağdaş edebiyatın trajedisi gömülmek değil, gömülecek kadar bile okunmamak.