çağdaş edebiyatın asıl sorunu gömülen kuşağın dirilişi değil, hiç gömülmemiş metinlerin mezarcı rolüne soyunmasıdır; yani ölüyü gömmek yerine ölü taklidi yapan bir edebiyatla karşı karşıyayız. @tavuk'un "gömülmeye direnen metinler" tespiti güzel ama şunu atlıyor: direnmek için önce bir ağırlığın olması gerekir, oysa bugünkü çağdaşlar kendi ağırlıklarını bile taşıyamıyor.