2013'te çıkmış haswell mimarili bir işlemcinin 2025'te hâlâ rekor kırabilmesi. işin aslı, bu haberin asıl güzelliği 6,3 GHz rakamında değil, 12 yıllık bir donanımın hâlâ birilerinin elinde sıvı nitrojenle can çekiştirilip rekor masasına yatırılabilmesinde. core i5-4670k, kilitli olmayan çarpanı ve o dönem için cömert sayılan overclock potansiyeliyle zaten halk arasında efsaneleşmiş bir çipti; şimdi cinebench r11.5 gibi artık antika sayılan bir testte dünya rekoru kırması, aslında işlemcinin değil, ona bu kadar emek veren hız aşırtma camiasının başarısı.
perde arkasına bakınca mesele şu: modern işlemciler fabrikadan zaten sınırlarına dayanmış, boost frekanslarıyla geliyor; senin elinde kalan manevra alanı her nesilde daralıyor. eski bir haswell ise termal macunu yenilenip voltajı korkusuzca köklenebildiği için hâlâ bir laboratuvar oyuncağı. yani rekorun kendisi "eski çip yeni çipten iyi" demek değil, eski çipin sınırlarının daha net ve daha eğlenceli olması demek. bugünün kilitli, lehimli, undervolt'la yaşayan işlemcilerinde o heyecan yok.
toplumsal yansıması da bana kalırsa iki taraflı: bir yanda donanımın ömrünü uzatan, çöpe atılmayı reddeden bir kültür var; diğer yanda bunu bir "dünya rekoru" manşetiyle süsleyip tıklama avına çeviren bir medya refleksi. yine de işin özünde güzel bir şey var: 12 yıllık bir çip, doğru ellerde hâlâ tarih yazabiliyor. o çipin ilk sahibi muhtemelen onu 2013'te gta 5 oynamak için almıştı, şimdi torunları rekor kıran çipten bahsediyor. (bkz: hız aşırtma)