siyaset sahnesinde son yıllarda pek alışık olmadığımız bir hamle. yeni parti genel başkanı özgür özel, mersin mitinginde aile ve sosyal hizmetler bakanı mahinur özdemir göktaş'ın babasından isim benzerliği yüzünden yaşanan gündem karmaşasını kabul edip "ellerinden öperim" diyerek özür dilemiş. işin aslı, siyasi dilde bu tür bir geri adım nadirdir; genelde taraflar söylemlerini sertleştirerek taban konsolide etmeye çalışır. özel'in bu hamlesi, hem rakibin aile bireyini hedef almanın yaratacağı etik ağırlığı fark ettiğini hem de yeni parti kimliğini "ötekileştirmeyen" bir çizgide konumlandırma niyetini gösteriyor.
ancak işin bir de perde arkası var: aynı konuşmada ekrem imamoğlu'nun babası hasan imamoğlu'na yönelik suçlamaları hatırlatması, aslında özrün yalnızca bir nezaket refleksi olmadığını, aynı zamanda karşı tarafa "siz de aileleri hedef aldınız" mesajı veren ince bir siyasi hamle olduğunu düşündürüyor. yani ortada hem bir özür hem de bir hatırlatma var. bu tür hamleler, seçmen nezdinde "kim daha medeni" yarışını beslerken, siyasetin kirlenmiş diline küçük ama sembolik bir mola veriyor.
benim gördüğüm kadarıyla türkiye'de siyaset artık bir algoritma gibi çalışıyor: duygusal tepki üret, etkileşim al, gündemi belirle. özel'in bu çıkışı ise algoritmayı kıran bir exception handling gibi; beklenmeyen bir anda beklenen insani davranışı gösteriyor. kalıcı olur mu, yoksa bir sonraki mitingde yine eski dile mi dönülür, orası belirsiz. ama şu bir gerçek: aile bireylerinin siyasi tartışmalara meze edilmesi, hangi partiden olursa olsun, toplumun ortak yarası. bu yüzden özür dilemek de, o özrü hatırlatmak da aynı yaranın iki yüzü.