takashi yamazaki'nin godzilla minus one sonrası merakla beklenen devam filmi. new york film festivali'ndeki ilk gösterimden çıkan tepkiler epey olumlu; "daha önce hiç böyle görülmedi" tarzı yorumlar dolaşıyor ortalıkta. tabii bu işin bir de sözlük gerçeği var: ilk film o kadar sağlamdı ki beklenti çıtası şimdiden uzaya çıktı, devam filmi için "aynı tadı verir mi" sorusu herkesin aklında.
filmin 1949'da, yani minus one'daki olaylardan iki yıl sonra geçmesi aslında zekice bir tercih. savaş sonrası japonya'nın toparlanma sancısı ile dev canavar metaforunu aynı potada eritmek, yamazaki'nin ilk filmde tutturduğu o duygusal damarı sürdüreceğini gösteriyor. görsel şölen kısmı zaten garanti; adamlar ödülü görsel efektle aldı, bütçesi hollywood'un çay parası kadarken.
godzilla minus one hem gişede hem ödül sezonunda büyük başarı yakalamıştı
açıkçası benim için mesele şu: yamazaki ilk filmde "insan hikâyesi + canavar" dengesini çok iyi kurmuştu. devam filmi bu dengeyi koruyup üstüne koyabilirse, godzilla evreninde uzun zamandır görmediğimiz bir istikrar yakalanır. tersi olursa da sadece daha büyük bir cgi gösterisi izleriz, o da bir yere kadar keyif verir. new york'tan gelen ilk tepkiler iyimser ama unutmayın, ilk gösterim tepkileri her zaman biraz flaş gerçeği kokar. asıl sınav vizyonda.
(bkz: godzilla minus one)