nintendo 64'ün olayı zaten belliydi: konsolu açtığın anda dört kol birden takılıysa o akşam evde bir savaş çıkacak demekti. 90'ların çoğu konsolunda dört kişilik multiplayer için ayrı multitap alman gerekirken n64 bunu kutudan çıkarıyordu; goldeneye 007, mario kart 64 ve super smash bros. bu yüzden sadece oyun değil, mahalle kültürünün bir parçası oldu. hani şu "sıra bende" kavgasını yaşamayan 90'lar çocuğu yoktur.
tek kişilik tarafta ise the legend of zelda: ocarina of time ve super mario 64 bambaşka bir ligdi. link ile sheik'in sırt sırta verip biri ocarina diğeri harp çaldığı o sahne hâlâ akıllarda; navi'nin tepede uçuşu da cabası. o dönem için üç boyutlu kamera ve zemin kontrolünü bu kadar oturtan başka bir yapım yoktu, oyun dünyası resmen o iki oyunla yeni bir çağa geçti.
bugün bakınca bu klasiklerin bir kısmı hâlâ modern platformlarda oynanabiliyor, en az biri de yeniden yapım aşamasında. yani n64 oyunları nostalji vitrininde tozlanmıyor; hem parti konsolu kimliğiyle hem de tek oyunculu efsaneleriyle hâlâ konuşulmayı hak ediyor. (bkz: goldeneye 007) (bkz: the legend of zelda ocarina of time)