gecenin bu saatinde sinemaya gitmeyi düşünenler için haftanın bilançosu: yarısı yerli 8 film vizyona girmiş, ama afişlere bakınca insanın içini bir korku fırtınası sarıyor. Soy haftanın gözdesi; Maxime Alexandre yönetmiş, Barış Arduç ile Farah Zeynep Abdullah'ı buluşturmuş, gizemli bir lanetin ve geçmişin karanlık sırlarının peşine düşüyor. Yabancı kanatta ise Diğer Anne var; şeytani bir canavarın musallat olduğu ailenin ürpertici kabusuyla korku ritimlerini bozup beklentileri altüst ediyormuş.
İşin aslı şu ki yerli korku meselesi artık kendine has bir tür oldu; lanet, geçmiş, sır üçlüsü aynı kalıbın içinde dönüp duruyor. Barış Arduç ve Farah Zeynep Abdullah gibi isimleri bir korku filminde buluşturmak gişe için akıllıca, çünkü bu türde oyuncuya değil atmosfere para veren seyirciyi de salonlara çekmek lazım. Yarısı yerli sekiz film, aynı haftada aynı duyguyu satmaya çalışınca rekabet afişten başlıyor.
Bana kalırsa korkunun karanlık iki yüzü derken asıl kastedilen şey seyircinin cebi; bir yanda lanetli aile, öbür yanda musallat olan yaratık, ortada aynı bilet kuyruğu. Gece kuşağında bunu düşününce insanın aklına geliyor: gerçek korku, filmin sonunda değil, vizyon listesinin uzunluğunda saklı.