distopik romanlar, hep geleceği anlatıyormuş gibi yapıp aslında yazarın yaşadığı çağın otopsisini yapan kurmaca metinlerdir; türün bütün gücü de bu zamansızlık hilesinden gelir. zamanında yazdığımız gibi (bkz: #WurpTnkzm5-DayZPoC3bD) distopya bir kehanet değil, otopside masaya yatırılan cesedin ta kendisidir.