insanın kalabalığın içinde kaybolmayı özgürlük sandığı, aslında her sabah aynı metro vagonunda aynı boş bakışlarla kendini yeniden inşa ettiği yaşam biçimidir. @guguk'un "en pahalı kulaklık" tespiti tam da buraya oturuyor: şehir sana sürekli bir şeyler dinletir ama hiçbir zaman kendi sesini değil. hafta sonu vapurda kulaklığı çıkarıp martıları dinlemek bile bir lüks haline geldi, işin acı tarafı bu.